Wydawnictwo: Papierowy Księżyc, 2011
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Liczba stron: 346
Moja ocena: 4/6
Ocena wciągnięcia: 6/6
*****
Mary żyje w osadzie okrążonej siatką. Siatkę szarpią bez ustanku Nieuświęceni. Każdy kontakt z Nieuświęconymi powoduje śmierć i przemianę w jednego z nich. Taki właśnie los dotknął najbliższych dziewczyny – najpierw ojca, potem matkę. A Mary zostaje tylko z bratem – Jedem. Jej do tej pory w miare spokojny żywot zmienia się raptownie. Zostaje odrzucona jako niegodna małżeństwa, brat jej nie chce w domu, więc zmusza się ją do wstąpienia do Siostrzeństwa – jedynej alternatywy w takiej sytuacji.
Tam Mary poznaje sekret – ktoś przybył do ich osady, ktoś z zewnątrz! Więc nie są jedyną grupką ocalałych z epidemii ludzi, gdzieś jeszcze istnieją inne społeczności, a jeżeli do nich dotarła posłanniczka innych, to może i Mary mogłaby dotrzeć do tych pozostałych grup? Może zobaczyłaby inny świat, może nawet świat bez siatki dookoła? Nagle – w wyniku okrutnego zbiegu okoliczności – dana jej jest wędrówka ścieżkami w poszukiwaniu innych ludzi. Ma ze sobą tylko brata, trójkę przyjaciół, dziecko i psa. Jak się potoczy ich historia?
Plus i minus dla autorki za wybór tematyki. Minus, ponieważ historii związanych w jakimś stopniu z grupkami ludzi ocalałych z epidemii, apokalipsy etc. jest już naprawdę sporo, a plus za Nieuświęconych, czyli właściwie zombie. Mało która książka ma akurat takich bohaterów. Kolejny minus za to, że ten pierwszy tom jest właściwie prosty jak budowa cepa: zagrożenie - walka – ucieczka – trochę uczuć – zagrożenie – walka – ucieczka – trochę uczuć 
Przez to tak naprawdę nie mam poczucia, że poznałam lepiej bohaterów, czy że się do nich przywiązałam w jakikolwiek sposób. A naprawdę duży plus za umiejętność wciągnięcia czytelnika w akcję aż po same uszy! Wręcz czytałam biegiem Pochłaniałam kartkę za kartką, by tylko sprawdzić co też będzie dalej, co się przytrafi bohaterom na następnych stronach.
Suma sumarum: jest to zdecydowanie wciągająca i przyzwoicie napisana książka skierowana jednak zdecydowanie dla młodzieży. Myślę, że im może być o wiele łatwiej identyfikować się z bohaterami. Jednak ciekawi mnie mocno, co też Mary znajdzie w nowym miejscu, więc z przyjemnością sięgnę kiedyś po kolejny tom. Muszę go tylko najpierw zdobyć! © Agnieszka Tatera
Twoja recenzja jest pierwszą, która ukazuje mi tę książkę z każdej strony. W większości naczytałam się samych pochlebnych opinii, ale własnie te plusy i minusy ostatecznie utwierdziły mnie, żeby przeczytać. W końcu trzeba mieć własne zdanie.
A ja właśnie zetknęłam się i z pozytywnymi, i negatywnymi opiniami – książka intryguje mnie coraz bardziej!
Pozdrawiam serdecznie:)
Vampire_slayer – cieszę się
Starałam się właśnie ukazać to, co moim zdaniem jest fajne i to, co jest mniej fajne. A decyzję o lekturze i tak każdy podejmuje sam, na podstawie własnych gustów i przekonań czytelniczych 
To teraz czekam na Twoje wrażenia z lektury!
Isadora – o proszę, ja do tej pory stykałam się z samymi tylko zachwytami, muszę poczytać więcej recenzji
Również pozdrawiam!
Las bardzo mi się spodobał – głównie za to, że tak skrajnie mnie wciągnął. Czytałam nie tak dawno temu tom 2 i muszę powiedzieć, że choć nie był tak mroczny jak historia Mary, to zrobił ze mną to samo co jedynka
Zapraszam do siebie na recenzje “Śmiercionośnych fal”.
Cassin – o tak, wciągająca to ona jest! Ja drugiego tomu jeszcze nie mam, ale jak już mi się uspokoi w życiu, to rozejrzę się za jakąś biblioteką odpowiednio wyposażoną.W wolnej chwili zajrzę do Ciebie, bom ciekawa wrażeń z lektury drugiego tomu.